سلسله موي دوست حلقه ي داربلاست        هرکه دراين حلقه نيست فارغ ازاين ماجراست
گربزنندم به تيغ  د ر  نظرش    بي   دريغ         ديدن  او  يک  نظر صد   چو منش  خون بهاست
گر  برود  جان م ا در  طلب  وصل دوست       حيف نباشد  که دوست دوست  تر از جان ماست
مايه ي  پرهيزگا ر قوت صبر است و عقل       عقل     گرفتار   عشق   صبر   زبون      هواست
دلشده ي  پايبند  گردن و جان د ر  کمند         زهره  ي  گفتارنه  کاين چه سبب  وان چراست؟
مالک   ملک    وجود   حاکم ر د و    قبول         هر چه  کند  جور نيست  ور  تو  بنالي  جفاست
گر  بنوازي  به  لطف  وربگذاري   به  قهر         حکم  تو بر   من  روان زجر   تو  بر من  رواست
سعدي ازاخلاق دوست هرچه برآيد نکوست     گو  همه  دشنام  گو  کز  لب  شيرين  دعاست